• cover

    Με τη κιθάρα και τη φυσαρμόνικα επ΄ώμου ο Πέτρος περιηγείται στην υδρόγειο κατευθυνόμενος προς ένα απόμακρο ραντεβού ζωής με προορισμό τον τόπο του Ανήκοντος Ηλίου. Κάποτε ο Τροχός, εκείνη η τεράστια, ασήκωτη ρόδα, πατάει στα δάχτυλα του ποδιού του οδοιπόρου, μένοντας εκεί, ακίνητη, ενώ εκείνος κάτι πρέπει να κάνει, κάπως να την μετακινήσει, μα πώς; Κι όμως υπάρχει τρόπος. Πρώτα σκάβοντας κάτω από τη ρόδα για να ελευθερώσει το πόδι του, κι ύστερα σκάβοντας ένα κεκλιμένο επίπεδο απ΄τη μια της τη πλευρά ώστε να μπορεί εκείνη να κυλήσει. Ο ταξιδιώκτης ένιωσε την ανάγκη να συμπληρώσει τον νόμο που τον απασχολούσε, Περιστροφή τροχού = [τρέχω και ψάχνω]³ - [κάθομαι και περιμένω]² + [κινώ γη και ουρανό]. Μια ιστορία πραγμάτωσης και επιβίωσης, ένα ταξίδι που συναντάει τα τέσσερα διαστήματα ανάμεσα στις πέντε τους γραμμές, γεμάτο μυστήριο, ερωτισμό, πάθος, καταδρομή, ως έμψυχα έμβολα κινούμενα σε μια αλλοπρόσαλλη σχεδία, στο Πέτρινο Πάλκο. Η ιδιαιτερότητα του Πέτρινου Πάλκου γίνεται εμφανής τόσο στην απόδοση, τη ροή και τη σύνδεση των ψηφίδων σε εικόνα, όσο και στην καινοτομία του, όπου για πρώτη φορά στην παγκόσμια λογοτεχνία παρουσιάζονται αποφθέγματα διατυπωμένα με μαθηματικές πράξεις.