• cover

    Στο βιβλίο είναι γραμμένες «δύο ιστορίες». Η ιστορία της Ζωζώς και η Ιστορία της «Άλλης», της Ψωροκώσταινας Δυο ιστορίες παράλληλες, που τρέχουνε στον χρόνο. Η Ζωζώ αφηγείται τη ζωή της, τα προσωπικά της βιώματα. Τα δύσκολα παιδικά χρόνια. Στέρηση, ανέχεια, καταπίεση, εκμετάλλευση.. Εγκλωβισμένη σε έναν σκοτεινό λαβύρινθο, ψάχνει απεγνωσμένα για μια έξοδο. Για μια ευκαιρία διαφυγής. Η ευκαιρία. δεν θα της χαριστεί. Θα την δημιουργήσει και θα την κερδίσε μόνη της. Μόνη της θα την εκμεταλλευτεί. Αρχίζει να ανεβαίνει στη ζωή. Ανεβαίνει στην κοινωνία. Γίνεται πλούσια αλλά… Τί έζησε; Τί κέρδισε; Τί έχασε; Η Ζωζώ, είναι Ελληνίδα. Ζει και βιώνει, ότι ζει και ότι βιώνει ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα. Η ιστορία της πατρίδας της είναι αναπόσπαστη με την προσωπική της ίστορία. Αφηγείται λοιπόν και αυτά τα κοινά βιώματα. Αφηγείται, σχολιάζει, αναλύει και και κρίνει την επικαιρότητα με τον δικό της τρόπο. Με τη δική της λογική με δικές της λέξεις . ΟΙ δυο ιστορίες τρέχουνε παράλληλα μέσα στο χρόνο. Η μία, η φανταστική ιστορία, της Ζωζώς είναι "ανοδική". Η άλλη, η πραγματική, εκ των πραγμάτων αποδείχτηκε "καθοδική", καταστροφική. Κακόμοιρη Ελληνίδα. Κακόμοιρε Έλληνα. Καημένο Ελληνόπουλο. (Η επικαιρότητα αναφέρεται σε πολιτικά και άλλα γεγονότα από τη δεκαετία του 1950 μέχρι και τη δεκαετία του 2010)

  • cover

    Η ιστορία αρχίζει, ρομαντικά, κάποτε, στον μεσαίωνα, κάπου, σε ένα μικρό, ξεχασμένο χωριό. Φτάνει, ρεαλιστικά, στο σήμερα και προχωράει σε ένα φανταστικό και αφάνταστα καταστροφικό, απίθανο αύριο. Αν όλα συνεχίσουν να πηγαίνουν «καλά», όπως πάνε τώρα, ίσως να παραπονιούνται μόνο τα βατράχια, ο ουρανός και τα πλατάνια• ίσως και οι πελαργοί. Και εμείς οι άνθρωποι; Μια χαρά περνάμε. Τίποτε δεν μας λείπει αφού η εταιρεία και το σύστημα τα φροντίζουν όλα: Πιο λίγη δουλειά, πιο λίγα λεφτά. Πιο λίγη ίσως και καθόλου μόρφωση. Ας είναι καλά η τεχνολογία που μας έχει πάρει όλους φαλάγγι. Ας είναι καλά η επικοινωνία, ο ψηφιακές σχέσεις, το δίκτυο. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πλέον «ηλεκτρονικά δικτυωμένες» και εκφράζονται με άπειρα μηνύματα μεταξύ "φίλων" και «followers». Η δύναμη των μικροσκοπικών, αόρατων bits που αναβοσβήνουν ακούραστα κινεί τα πάντα. Είναι η δύναμη της ζωής, της οικονομίας, της ύπαρξής μας. Η πληροφόρηση στο μεγαλείο της. Στον κολοφώνα της δόξας της. Γιατί όχι; Αφού το δίχτυ αντέχει. Δύο μεσαίωνες: Ένας ο τότε παλιός, ο γνωστός και ένας υποθετικός, που ίσως να έρθει, ίσως και να μην έρθει. Πότε; Είπαμε: Ίσως. Πιθανόν. Το πότε και το πως είναι άγνωστα. Κανείς δεν ξέρει. Αλλά αν έρθει; Τίποτε όμως «απίθανο» δεν παύει να είναι «πιθανό». Ένα «πιθανό - απίθανο» αύριο που όλοι το απευχόμαστε. Όλοι, εκτός από τους πελαργούς, τα βατράχια, τον ουρανό και τα πλατάνια.

  • cover

    Ο αστυνόμος Μαράκης νοιώθει πελαγωμένος. Για πρώτη φορά στην καριέρα του έχει να λύσει έναν τέτοιο γρίφο. Τόσα χρόνια στη δίωξη εγκλήματος δεν είχε τραβήξει τέτοιο ζόρι και τώρα…. Λίγους μήνες πριν από τη σύνταξή του… Τα κομμάτια του πάζλ δεν ταιριάζουν. Ένας κοινός εγκληματίας, με καταδίκη για ναρκωτικά, νεκρός, σκοτωμένος, μαχαιρωμένος, μέσα στο σπίτι ενός συγγραφέα. Και ο συγγραφέας δεν είναι κάποιος τυχαίος. Είναι ο συγγραφέας που μεσουρανεί και μάλιστα είναι ο συγγραφέας που κι’ ο ίδιος θαυμάζει. Ευαγγέλια τα γραφτά του. Ευαγγέλια για μια κοινωνία χωρίς έγκλημα, χωρίς μίση. Για μια κοινωνία αλληλεγγύης, κατανόησης και αγάπης. Δεν υπάρχουν ίχνη διάρρηξης. Η πόρτα του διαμερίσματος άνοιξε με κλειδί… αλλά ό μόνος που διαθέτει κλειδί είναι ο ίδιος ο συγγραφέας. Ο βασικός ύποπτος. Ο ένοχος με βάσει όλα τα στοιχεία. Είναι όμως ένοχος; Ίσως ναι αλλά… ίσως και όχι. Αλλά και πάλι… Ίσως όχι… αλλά ίσως και ναι.

  • cover

    Δυο ιστορίες.  Δυο ιστορίες παράλληλες, που τρέχουνε μαζί στον χρόνο.

    Η Ζωζώ αφηγείται τη ζωή της τα προσωπικά της βιώματα.

    Τα δύσκολά παιδικά χρόνια.

    Μετά… Εγκλωβισμένη σε έναν σκοτεινό λαβύρινθο, μάταια ψάχνει για μια έξοδο. Για μια ευκαιρία διαφυγής.

    Να την η ευκαιρία. Δεν της χαρίστηκε από κανέναν. Μόνη της την δημιούργησε. Μόνη της την εκμεταλλεύτηκε.

    Έτσι αρχίζει το ανέβασμα της μέσα στη ζωή. Ανέβασμα ή και κατέβασμα μαζί;

    Η Ζωζώ αφηγείται και τα άλλα βιώματα της. Τα κοινά βιώματα. Αυτά που βιώνει ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα.

    Αφηγείται, σχολιάζει, αναλύει και κρίνει την επικαιρότητα. Με τον δικό της τρόπο. Με το δικό της μυαλό, με δικές της λέξεις.

    Δυο ιστορίες που τρέχουνε παράλληλα μέσα στο χρόνο.

    Η μία, η ιστορία της Ζωζώς μπορεί να χαρακτηριστεί "ανοδική".

    Η άλλη… Εκ των πραγμάτων αποδείχτηκε "καθοδική", καταστροφική.

    Κακόμοιρη Ελληνίδα. Κακόμοιρε Έλληνα. Καημένο Ελληνόπουλο.