• cover

    Τρεις μικρές ιστορίες.

    Η πρώτη:         Φανταστική

    Η δεύτερη:       Πιο φανταστική

    Η Τρίτη:            Supper φανταστική… και

    Πέντε διάσημοι Ψυχολόγοι συνιστούν ανεπιφύλακτα το βιβλίο αυτό για την αντιμετώπιση της αϋπνίας ίσως και για την θεραπεία της.  Δεν είναι λίγοι αυτοί που αποκοιμήθηκαν διαβάζοντας το.

    Μπορείτε ακόμη να σκοτώσετε τις ώρες σας σε ένα μακρινό ταξίδι με τρένο, αεροπλάνο, και γενικά με κάποιο μέσο που δεν οδηγείτε εσείς, αλλά κάποιοι άλλοι.  Ή γενικά να σκοτώσετε κάποιες άχρηστες ώρες της ζωής σας.  ΠΡΟΣΟΧΗ: Μόνο άχρηστες ώρες.

    Θα έλεγα ότι δεν είναι άσχημη ιδέα και για τις διακοπές σας. Ξαπλωμένοι στον ήλιο, δίπλα στο ακρογιάλι, τι το καλύτερο από το να χαζοπερνάτε με το βιβλίο αυτό στο χέρι;

    Εγώ ο συγγραφέας του σας εγγυώμαι τα παρακάτω:

    Διαβάζοντας το δεν πρόκειται να διδαχτείτε τίποτε απολύτως.

    Υπάρχει η μηδαμινή πιθανότητα να γελάσετε λίγο.

    Αποκλείετε να προβληματιστείτε για κάτι, εκτός αν ο ίδιος ή η ίδια (συγνώμη δηλαδή) είστε προβληματικό άτομο.

    Για την αϋπνία: είπαμε. Ας μην επαναλαμβανόμαστε.

    Τέλος, είτε αντέξετε να το τελειώσετε, είτε όχι μπορείτε να το συστήσετε στον πιο άσπονδο φίλο σας.  Δεν υπάρχει καλύτερο μέσο εκδίκησης.

    Με όσα παραπάνω γράφω πιστεύω να σας έπεισα να… ΜΗ διαβάσετε το βιβλίο.

    Αν και…

    «Μη φας το μήλο», είχε πει ο Θεός στην Εύα.

                            Η Εύα το έφαγε.

    «Μην ανοίξετε τον ασκό του Αιόλου», είχε πει ο Οδυσσέας στους ναύτες του.

                            Οι ναύτες τον άνοιξαν.

    «Γιαννάκη μη τραβάς την ουρά της γάτας», φώναζε η μαμά στον Γιαννάκη.

                            Η γάτα έμεινε χωρίς ουρά.

  • cover

    Πόσο μεγάλη είναι η δισύλλαβη λεξούλα «μαζί»; Υπάρχει κάποια πιο πολύτιμη έννοια;

    Τι είναι τρέλα και τι είναι λογική;

    Πόσο μεγάλο ή πόσο μικρό είναι το «κλικ» που σε πάει από την μια στην άλλη;

    Όσο καλός κι’ αν είσαι, όση σωφροσύνη κι’ αν κουβαλάς η μοίρα πάντα μπορεί να σου παίξει ένα άσχημο παιχνίδι. Ο χάρος πάντα καιροφυλακτεί.

    Τι άραγε αξίζει; Τα μεγαλεία και τα αξιώματα; Τα πλούτη; Ή μήπως η προσφορά και το ανθρώπινο αγκάλιασμα;

    Τι είναι ο έρωτας και η αγάπη; Το αποτέλεσμα των εντυπώσεων; ή μια ανεξέλεγκτη χημική αντίδραση;

    Ίσως οι απαντήσεις μου να είναι λαθεμένες. Δεν ξέρω.

    Αν είναι έτσι ας με συγχωρήσει ο Θεός.

    Και τον επικαλούμαι παρασυρμένος από τον προαιώνιο ανθρώπινο φόβο για το Μεγάλο, για το Δυνατό, για το Άγνωστο.

    Τον φόβο που γεννήθηκε την ίδια ακριβώς στιγμή που γεννήθηκαν ο άνθρωπος και ο Θεός.