• cover

    Η Δήμητρα είναι μια πετυχημένη πανεπιστημιακός και συγγραφέας που ζει ευτυχισμένη με τον άνδρα της και τα δυο παιδιά τους σε μια πόλη της Αμερικής, μέχρι που… Η Δάφνη σπουδάζει στην Ιταλία ακολουθώντας την παράφραση του «Ω ξειν αγγέλειν πατράσι και μητράσι πως τούδε κοιμώμεθα τοις κοίνων χρήμασι ‘φαγόμενοι’»… Ένα επιστημονικό λάθος και η συνείδηση σαν εν-συναίσθηση της Δήμητρας βρίσκεται να ‘συγκατοικεί’ με της Δάφνης, εντός της δεύτερης! Το σώμα που ‘υποστεγάζεται’ η συνείδηση σαν εν-συναίσθηση είναι λάθος, η χρονολογία είναι λάθος, ο χώρος είναι λάθος, και το πιο λάθος είναι η παντελής άρνηση συνεργασίας από την πλευρά της Δάφνης που πιστεύει πως χρειάζεται επειγόντως ψυχίατρο, μιας και είναι γνωστό πως το σόι της έχει ‘θεματάκια’. Ποιος θα ειδοποιήσει τον άνδρα της Δήμητρας πενήντα χρόνια αργότερα, εκείνο το μοιραίο πρωινό να μην κάνει την λάθος διαδρομή; Το ‘Συνεξέλιξη εντός’ δεν είναι μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας… Είναι μια ιστορία παράλληλης εξέλιξης δυο διαφορετικών χαρακτήρων που μαθαίνουν να αγαπούν η πρώτη πέρα από οριοθετημένους κόσμους και η δεύτερη τον εαυτό της.

  • cover

    “Το Σύμπαν δεν μας στέλνει τους ανθρώπους που θέλουμε. Μας στέλνει αυτούς που χρειαζόμαστε για να μας βοηθήσουν, να μας αγαπήσουν, να μας αφήσουν, να μας πληγώσουν, να μας διδάξουν και να μας κάνουν αυτό που είμαστε προορισμένοι για να γίνουμε”. Γ. Μ.

  • cover

    Το τρίτο μυθιστόρημα του Γιώργου Μπιλικά (George Orfeus), με τίτλο Al-Andalus, μετά από τις μεταφυσικές αναζητήσεις των δύο προηγούμενων μυθιστορημάτων του, μεταφέρει τον αναγνώστη σε ένα χωροχρονικό ταξίδι και σε σφαίρες ιστορικές που υπήρξαν αλλά και σε άλλες που ίσως να υπάρξουν στο μέλλον. Στις σελίδες του παρελαύνουν ιππότες με πανοπλίες, άλογα και αγώνες, χάνια, χρώματα θερμά του μεσογειακού νότου, με ανατολικές επιδράσεις στην αισθητική και στις συνήθειες, σε ένα χωνευτήρι πολιτισμών, σε ένα σταυροδρόμι συνάντησης της Δύσης με την Ανατολή, ακόμα και με χρώμα ελληνικό από το νησί της Κίρκης στο μακρινό μέλλον του 3014 μ.Χ. Κεντρικός ήρωας είναι πάντα ο Ορφέας, που αναπτύσσει στον αναγνώστη, αφορμή των νέων περιπετειών του, συλλογισμούς απορρέοντες από τις ιστορικές του ανακαλύψεις, τις μυθολογικές του γνώσεις όπως τις συνδέει κριτικά με το παρόν του, τις μεταφυσικές και φιλοσοφικές του αναζητήσεις επιπλέον, φιλτραρισμένους με χιούμορ και με το χαρακτηριστικό και οικείο στον αναγνώστη και των άλλων βιβλίων του συγγραφέα ύφος του ήρωα. Στο Al-Andalus βλέπουμε, εκτός των άλλων, τι γίνεται όταν η τεχνολογία μεταφέρεται στο 940 μ.Χ. στην Κόρδοβα, την εποχή της Reconquista, τότε που μεσουρανούσε ο Χαλίφης Αμπντ-Αλ-Ραχμάν Γ’. Ο Ορφέας βρίσκεται και πάλι εν μέσω μίας περιπλάνησης, σαν άλλος ένας τροβαδούρος ιππότης, στην περίπτωσή του, έχοντας, όμως, διαρκώς αγκιστρωμένη τη σκέψη του στον Οδυσσέα ως νοερό εφαλτήριο, καθώς ψάχνει τη Λύρα, την οποία του έκλεψε ο Χαλίφης. Τελικά, με τη βοήθεια της μάγισσας Κίρκης, ανακαλύπτει στην πορεία και τη χαμένη Ευρυδίκη, την οποία πάντα ελπίζει και πιστεύει πως θα ξανασυναντήσει. Αλλά δεν είναι εύκολη υπόθεση η απόκτηση των όσων επιθυμεί, σε έναν ξένο τόπο, δίχως ταυτότητα και όντας ο Κανένας. Πασχίζοντας να γίνει κάποιος, επομένως, ώστε να διεκδικήσει ό,τι θεωρεί πως του ανήκει, καλύπτει μέσα σε μερικές εβδομάδες το κενό για όσα εκ των πραγμάτων αγνοεί, από την εποχή του (Αρχαιότητα) έως και το 3014 μ.Χ., με τρόπο μαγικό. Έτσι γίνεται, λοιπόν, ιππότης, τραγουδάει live Rock συναυλία για το Χαλίφη και τους Μαυριτανούς, και άλλα πολλά, προκειμένου να ξεγελάσει τον «Άδη» −ο Χαλίφης εδώ−, με μία ρομαντική αρπαγή! Θα τα καταφέρει άραγε;

  • cover

    Όλα, ξεκινούν ένα βράδυ από το μικρό και αγαπημένο μπαράκι του Ορφέα, το Blue Note όταν αποφασίζει να πάει να απολαύσει την Πανσέληνο στο Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και η πλοκή μπαίνει σε εξέλιξη στο ατύχημα που του συμβαίνει λίγο πριν φτάσει εκεί. Το Συμπαντικό παιχνίδι, η συνύπαρξη των αντιθέτων (Θετικό-Αρνητικό, Σκοτεινό–Φωτεινό, κλπ), και τα Τέσσερα Στοιχεία της Φύσης (Γη, Νερό, Αέρας, Φωτιά) είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της ιστορίας αυτής, που βρίσκει τον Ορφέα να κινείται ανάμεσα σε δύο Παράλληλους Κόσμους με ατέλειωτα και συνεχή Flash–Back στο “Εδώ” και στο “Εκεί” (το άγνωστο “Εκεί”, αφού κανείς ποτέ δεν γύρισε για να μας το περιγράψει), τα οποία μας βοηθούν να κατανοήσουμε αυτό που συμβαίνει, αλλά και βοηθούν την πλοκή να “δέσει” λίγο-λίγο και σιγά-σιγά καθώς πλησιάζουμε στο φινάλε. Οι βασικοί ήρωες του μυθιστορήματος, αντιπροσωπεύουν ο καθένας και ένα από τα Τέσσερα Στοιχεία της Φύσης: Ο Malt (Επεξεργασμένο Κριθάρι) αντιπροσωπεύει το Στοιχείο της Γης, η Anqet (Θεά των Υδάτων/Αίγυπτος) αντιπροσωπεύει το Στοιχείο του Νερού, ο Intra (Θεός των Ανέμων/Ινδίες) αντιπροσωπεύει το Στοιχείο του Αέρα και ο ίδιος ο Ορφέας αντιπροσωπεύει το Στοιχείο της Φωτιάς. Η Ίρις (Θεά του Ολύμπου, Αγγελιοφόρος) που αντιπροσωπεύει την Επικοινωνία, λειτουργεί για να φέρνει σε Επαφή τους υπόλοιπους ήρωες μεταξύ τους και τέλος η Αστάρτη (Θεά των Φοινίκων) που αντιπροσωπεύει τη Γυναικεία Χάρη, τη Γονιμότητα και τον Έρωτα, κλείνει με την έννοια και την Ουσία του Δυαδικού Στοιχείου της Ύπαρξής μας (Αρσενικό-Θηλυκό). Ο τίτλος (Νο. 9) μπορεί να είναι μία –μικρή έστω- αναφορά στον John Lennon, αλλά είναι και το κλου της όλης ιστορίας. Τίποτα όμως από όσα διαβάζουμε δεν το προεξοφλεί ή δεν το κάνει ορατό. Παραμένει “κρυμμένο” και αόρατο στο παρασκήνιο, κάνοντας την εντυπωσιακή του εμφάνιση στα τελευταία κεφάλαια και αναδεικνύεται επιβλητικά “φωτίζοντας” τα πάντα και λύνοντας το μυστήριο μόνο στο φινάλε, το οποίο φινάλε, δεν σημαίνει ότι ο ήρωάς μας φτάνει απαραίτητα κάπου. Το σημαντικό άλλωστε, δεν είναι να φτάσει κάπου. Το σημαντικό δεν είναι ο προορισμός, αλλά το ταξίδι. Αυτό το συνεχές πήγαινε-έλα, αυτό το ανελέητο κυνηγητό και οι εμπειρίες που αποκομίζει, που μετουσιώνονται και γίνονται γνώση.

  • cover

    «Τους Θεούς τους φτιάχνουν οι άνθρωποι και τους δίνουν τα δικά τους χαρακτηριστικά. Ο Θεός είναι ο πόθος μας. Είναι αυτό που δεν αγγίξαμε ποτέ. Είναι αυτό που ο άνθρωπος συνεχώς αναζητάει. Είναι αυτό που δεν θα βρούμε ποτέ στην επίγεια ζωή μας και είναι επόμενο να το μεταθέσουμε. Φτιάχνουμε λοιπόν έναν Θεό που να μας μοιάζει, αλλά του δίνουμε την ελπίδα μας να μας διαφεντεύει. Έτσι λέμε ότι στην άλλη ζωή θα είμαστε ευτυχισμένοι και αυτή είναι η ελπίδα που γλυκαίνει και απαλύνει την δύσκολη στιγμή του θανάτου.» Αυτή είναι η “φωνή” του συγγραφέα μέσα σε τούτες τις σελίδες. Είναι η θέση του ορθά σκεπτόμενου Έλληνα. Από τον καιρό των Ορφικών και του ορθολογισμού (Πλάτωνα Κριτίας), τα χρόνια του Νεοπλατωνισμού (Πλούταρχου Περί Ίσιδος και Οσίριδος), ως τα σημερινά, που ο Έλληνας επανακάμπτει στις ρίζες του, αναψηλαφώντας τις διαχρονικές αξίες του ελληνικού Πνεύματος. Ο Γιώργος Μπιλικάς – Ορφέας, σα γνήσιος Έλληνας διανοητής, προχωράει πολύ περισσότερο. Συνομιλεί με το Θεό και συνδιαμορφώνει το περιβάλλον του –επίγειο κι επουράνιο– μαζί Του. Κάτι παρόμοιο θα επιχειρούσε και ο σύγχρονος Έλληνας θεολόγος. Αν ζούσε σήμερα ο Πλούταρχος, ο αρχιερέας του Απόλλωνα, ή ο Ορφέας, ο Πρώτος Θεολόγος. Και δεν είναι τυχαία η ταυτοποίηση του συγγραφέα με τον Ορφέα, τον πρώτο θεολόγο του ελληνισμού. Ο σύγχρονος Ορφέας συναντά τον σύγχρονο Χριστό, τον Ιησού, που θέλει να εκσυγχρονιστεί και τον Ελληνοποιεί, διδάσκοντάς του το Φως της ελληνικής Σκέψης. Το “Heaven Adventures” δεν είναι ένας τυχαίος σκωπτικός και αιρετικός λίβελος. Είναι ένα Ελληνικό νοηματικό αφήγημα που συμφιλιώνει τον σκεπτικισμό και τον αγνωστικισμό με τη βαθύτερη ουσία των μεταφυσικών θρησκευτικών αναζητήσεων, και είναι γραμμένο με μπόλικο “αττικό άλας”, με σκοπό την απολαυστική του ανάγνωση και την κατανόηση του φαινόμενου της θρησκευτικότητας. Χρήστος Τσούκας Συγγραφέας/Μελετητής

  • cover

    Ένας ληστής βρίσκεται σε λάθος μέρος....και θέλει να παραμείνει εκεί. Τι θα γίνει όμως στη συνέχεια;

  • cover

    Είναι απλά πράγματα στην ζωή που συνήθως τα ξεχνάμε. Το αποτέλεσμα είναι να οδηγούμαστε σε λάθος συμπεράσματα και η ζωή μας να χάνει την λάμψη της και το νόημά της. Ποιήματα και λόγια που υμνούν τις σπουδαίες αξίες της ζωής: Την αγάπη, την αισιοδοξία, την θέληση, τα όνειρα!

  • cover

    Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ οραματίζεται την πυρπόληση της Ιερουσαλήμ. Τα ξηρά οστά του πεδίου λαμβάνουν σάρκα και δέρμα, η ανάστασις των οποίων συμβολίζει την ανασύσταση του Ισραήλ. Ο Προφήτης εν οράματι μεταφέρεται στην Ιουδαία και αντικρίζει τον νέο Ναόν.

  • cover
  • cover

    Η επιμέλεια έχει και την λογοτεχνική της έννοια, όπως το ύφος τού γραπτού μας, που πρέπει να είναι ενιαίο, το κόμμα και πού θα το τοποθετήσουμε για να δώσουμε στην πρόταση το νόημα που θέλουμε και η λογοτεχνική σύνταξη μιας πρότασης για να γίνουμε κατανοητοί από τους αναγνώστες μας.